من بهاره نوروزی، روان‌درمانگر تحلیلی و دانش‌آموخته کارشناسی و کارشناسی ارشد روان‌شناسی هستم. آموزش روانکاوی را به‌عنوان کاندیدای مرکز مطالعات روانکاوی تهران (TCPS) دنبال می‌کنم و در کنار کار بالینی، آموزش نظری، سوپرویژن و تحلیل شخصی را ادامه می‌دهم.
با نوجوانان و بزرگسالان و با رویکرد روانکاوی معاصر کار می‌کنم و اندیشه‌های ویلفرد بیون در نگاه من به فرایند درمان جایگاه مهمی دارد. برای من، درمان فرصتی است برای نزدیک شدن به تجربه‌هایی که گاهی هنوز نمی‌توان آن‌ها را به‌سادگی فهمید یا به زبان آورد؛ و برای اینکه بتوان به‌تدریج درباره آن‌ها فکر کرد و معنایی برایشان پیدا کرد.
بخش دیگری از فعالیت حرفه‌ای‌ام به روانکاوی و هنر مربوط است. سینما، تئاتر و ادبیات را در ارتباط با تجربه روانی و شیوه‌های مختلف فکر کردن به انسان دنبال می‌کنم. پژوهش و نگارش در این حوزه، ترجمه مقالات تخصصی و ترجمه کتاب «مداخلات پس از خشونت؛ روان‌درمانی برای زوجین و خانواده‌ها» از فعالیت‌های من در این زمینه است. در کنار کار فردی، به کار درمانی در گروه و امکان‌هایی که تجربه گروه برای فهم روابط و تجربه فردی فراهم می‌کند نیز علاقه‌مندم.
در کار درمانی تلاش می‌کنم به جای ارائه پاسخ‌های آماده، همراه با مراجع به تجربه‌اش نزدیک شوم؛ با کنجکاوی نسبت به آنچه تکرار می‌شود، آنچه هنوز فهمیده نشده و آنچه می‌تواند در جریان رابطه درمانی به شکل تازه‌ای دیده و تجربه شود.